Zine.net online

Konkurs - przywrócenie pierwotnej kolejności kolumn tabeli

mad — Wed, 23 Jul 2008 19:24:00 GMT

Zgodnie z obietnicą ogłaszam konkurs zapowiedziany na wczorajszej sesji PLSSUG. Zadanie polega na przywróceniu pierwotnej kolejności kolumn tabeli po usunięciu i ponownym odtworzeniu kolumny wyliczanej. Np. mamy tabelę:

create table dbo.Osoby ( id int, Imie varchar(50) NOT NULL, Nazwisko varchar(100) NOT NULL, NazwaPelna as Imie+' '+Nazwisko, TelefonDoPracy varchar(30) NULL, TelefonDomowy varchar(30) NULL, TelefonKom varchar(30) NULL, Telefony as ISNULL(TelefonDoPracy+';','')+ISNULL(TelefonDomowy+';','')+ISNULL(TelefonKom+';'), EMail varchar(100), DataRejestracji datetime )

Po usunięciu i ponownym odtworzeniu kolumn NazwaPelna i Telefony, znajdą się one na końcu listy kolumn tabeli. Słabo napisane aplikacje mogą tej zmiany nie wytrzymać. Dlatego będziemy chcieli przywrócić kolejność pierwotną.

W czasie sesji pokazałem, jak wygenerować skrypty, które dla dowolnej tabeli:

1. Zapisze definicję wszystkich kolumn wyliczanych wraz z pierwotną kolejnością do tabeli
2. Usunie wszystkie kolumny wyliczane
3. Odtworzy kolumny wyliczane (lądują na końcu listy)

Definicja tabeli jest w skrypcie recollate.sql umieszczonych w zasobach PLSSUG. Dla wygody zacytuję ją ponownie tutaj.

create table dbo.temp_ComputedCols ( TableName sysname, ColumnName sysname, definition nvarchar(max), position int, PRIMARY KEY (TableName, ColumnName) )

Zadanie konkursowe polega na tym, żeby na podstawie definicji tabeli po operacji usunięcia i odtworzenia kolumn wyliczanych + zawartości tabeli temp_ComputedCols wygenerować skrypt, który doprowadzi tabelę do pierwotnej postaci - wszystkie kolumny są w tej samej kolejności co przed operacją. Linie skryptu mają być wygenerowane w języku TSQL w postaci procedury lub funkcji tabelarycznej. Jako jedyny parametr procedury/funkcji powinna być przekazana nazwa tabeli, dla której generujemy skrypt.

Warunki oceny rozwiązania:

1. Rozwiązanie nie może spowodować jakiejkolwiek utraty danych w tabeli
2. Rozwiązanie powinno wykonać minimalną liczbę manipulacji na danych i strukturze tabeli
3. Rozwiązanie powinno przewidywać, że jest więcej niż jedna kolumna wyliczana, tak jak w przykładzie
4. Rozwiązanie powinno być możliwie jak najszybsze

Dla uproszczenia zakładamy, że w chwili rozpoczęcia naprawy na tabeli, którą mamy naprawić nie ma żadnych więzów ani indeksów.

Czekam na rozwiązania konkursowe do końca 15-08-2008 - proszę o przysyłanie ich na mój mail z profilu na wss.pl. Najciekawsze rozwiązania opublikuję, a najlepsze nagrodzę na najbliższym spotkaniu PLSSUG. Do 10.08.2008 będę poza Polską i nie wiem, czy będę miał dostęp do maila, zatem proszę nie zrażać się brakiem mojej reakcji w tym czasie.

Pozdrawiam
Marek Adamczuk

Hash czy małpa a sprawa collation

mad — Wed, 23 Jul 2008 09:56:00 GMT

Wczoraj miałem przyjemność poprowadzić na PLSSUG Warszawa prezentację dotyczącą collation na SQL Serverze. W czasie prezentacji wygłosiłem pewną, nie do końca uprawnioną tezę. Mianowicie stwierdziłem, że collation z którym zakładane są domyślnie kolumny tabeli tymczasowej ustawia się na collation bazy bieżącej w SQL Server 2005 i z collation bazy tempdb w SQL Server 2000. W rzeczywistości jest to prawdą tylko dla zmiennych tablicowych. Oto przykład:

-- ważne, żeby to nie było collation servera! create database bad_db collate SQL_Polish_CP1250_CI_AS GO use bad_db GO declare @t table (a nvarchar(128)) select * from @t t join sysobjects o on t.a = o.name GO create table #t (a nvarchar(128)) select * from #t t join sysobjects o on t.a = o.name GO

Przykład uruchamiamy na SQL Server 2000 i SQL Server 2005. Jak się okazuje, query ze zmienną tablicową wykonuje się prawidłowo tylko na 2005. Wszystkie inne zwracają błąd konfliktu collation. Zatem #tabele tymczasowe w kontekście collation nadal są złe na SQL Server 2005. Co więcej, test przeprowadzony na ostatnim dostępnym mi buildzie SQL Server 2008 daje identyczny rezultat, co 2005.

Czy zatem, będąc świadomymi zła, jesteśmy w stanie mu zaradzić? Owszem jesteśmy, ale wymaga to zmiany przyzwyczajeń w pisaniu kodu. Otóż, aby być collation insensitive, musimy przy tworzeniu tabel tymczasowych, a na SQL 2000 również zmiennych tablicowych, dopisywać przy stringowych kolumnach klauzulę COLLATE database_default. Na naszym przykładzie wygląda to tak:

-- tak już nie musimy robić na SQL Server 2005 i wyższych declare @t table (a nvarchar(128) collate database_default) select * from @t t join sysobjects o on t.a = o.name GO -- tak niestety musimy nadal create table #t (a nvarchar(128) collate database_default) select * from #t t join sysobjects o on t.a = o.name drop table #t GO

Wnioski

Jeśli nie chcemy mieć potencjalnego konfliktu collation:
1. Dopisujemy collate database_default przy definicjach kolumn stringowych #tabel tymczasowych zawsze i zmiennych @tablicowych na SQL 2000.
2. Jeśli mamy SQL 2005 i nie chcemy wyrabiać sobie odruchu z punktu 1 - bardziej lubimy @tabele niż #tabele. Abstrahując od innych warunków ich zastosowania, rzecz jasna.

Resize Form czyli WinForms-y okiem laika

rod — Mon, 21 Jul 2008 21:12:00 GMT

W WinFormsach programuje zupełnie sporadycznie. Wole warstwy domenowe, serwisowe, bazodanowe i prezentacyjne (w modelach MVP). Widoki toleruje tylko pod MonoRail i ASP.NET. Ale WinForms ? .... e to nie dla mnie. Niestety życie bywa brutalne. W moim aktualnym projekcie integruje system finansowo księgowy z danymi dostarczanymi z działu aktuarialnego. Procesem przetwarzania danych kieruje aplikacja WinForms-owa. Prosty wygląd w postaci zakładek, gdzie dwie zakładki posiadają kontrolki na wprowadzenie parametrów. Natomiast jedna posiada textbox z zawartością logu, a jeszcze inna ReportViewer z Microsoft Reporting.

Poprzedni programista, który projektował UI, nie uwzględnił tego aby Form był w pełni resizable a wraz z nim textbox z zawartością logu oraz ReportViewer. Mimo, że program potrafi wykonywać skomplikowane przeliczenia księgowe wg. zawiłych reguł biznesowych, łącznie z importem do systemu to brak ładnego powiększania okienka może spowodować że projekt zostanie odrzucony. Dla klienta ważniejsze jest to co widzi aniżeli to co siedzi w środku. To normalne. Lecz niestety zadanie zrobienia resizable form spadło na mnie. No to zaczynamy. www.google.com ... "form c# resize child controls" ... press "search" ... i w sumie nic ciekawego nie znalazłem. No dobra filozofia jest przecież banalna. Jak powiększę okno o powiedzmy 100 px to pozostałe kontrolki też należy powiększyć o te 100 px. Piece of cake. Hmm, ale jak to zrobić i się nie narobić i żeby na przyszłość można było w łatwy sposób dokładać następne kontrolki, które mają reagować tak samo na powiększenie okna.

Na początek należy przechować jaka jest różnica w wysokości i szerokości pomiędzy kontrolkami a oknem. Początkowo do przechowania WidthDifference i HeightDifference zrobiłem własną strukturę, ale szybko okazało się ze już jest taka struktura - Size, wiec postanowiłem ją wykorzystać. Końcowe rozwiązanie mojego problemu jest następujące.

Deklarujemy pole ...

private IDictionary<Control, Size> _sizeDifferences = new Dictionary<Control, Size>();

... podczas ładowania okna zapamiętujemy różnice taką metodą ...

private void RememberInitialSizeDifferences()

    _sizeDifferences.Add(MainTabControl, this.Size - MainTabControl.Size);

    _sizeDifferences.Add(CurrentLogTextBox, this.Size - CurrentLogTextBox.Size);

    _sizeDifferences.Add(ImportSummaryReportViewer, this.Size - ImportSummaryReportViewer.Size);

... dodajemy metodę do eventu Resize dla obiektu Form z taką zawartością ...

private void MainWindows_Resize(object sender, EventArgs e)

    foreach (var pair in _sizeDifferences)

        pair.Key.Size = this.Size - pair.Value;

Szybko, prosto i przyjemnie. Można się jeszcze pokusić o bardziej uniwersalne rozwiązanie i aby jakism fajnym atrybutem dekorować te kontrolki, które mają się powiększać wraz z oknem o tę sama ilośc pikseli co samo okno. Ale ... WinFormsy to nie moja działka.

[Ww.VS] Szablony tekstowe w VS2008

Wojciech Gebczyk — Mon, 21 Jul 2008 19:43:00 GMT

Od chwili pojawienia się DSL Tools dla Visual Studio, dostępne były szablony tekstowe T4. Pisał o nich Arek w drugim Zine. Wraz z Visual Studio 2008, bez instalowania SDK czy DSL Tools, szablony T4 są dostepne "z pudełka". Zreszta ostatni wpis na blogu Arka (ten w ktorym używa takich skomplikowanych zwrotów jak refaktoryzacja czy metoda zwrotna kojarząca mi się z kolejami).

Jak najszybciej użyć T4?

Poprostu należy dodać plik o rozszerzeniu tt do projektu i VS2008 automatycznie podłączy CustomTool "TextTemplatingFileGenerator" i wygeneruje podłączony plik cs.

Wystarczy teraz w pliku napisać cos takiego:

namespace MyApp { class Class1 { <# foreach (string name in new string[] { "Aaa", "Bbb", "Ccc" }) { #> string <#= name #> { get; set; } <# } #> } }

Aby otrzymać taki wynik:

namespace MyApp { class Class1 { string Aaa { get; set; } string Bbb { get; set; } string Ccc { get; set; } } }

Parę uwag przy dodawaniu szablonów T4

Za pierwszym razem możemy dostać ostrzerzenie "Security Warning" informujące o niebezpieczeństwie zniszczenia komputera pewnie razem z księżycem. Najlepiej potwierdzić za pomocą OK, zaznaczając wczesniej CheckBox "Do not show this message again".
Plik tekstowy bez dyrektyw szablonu (znaczników na początku pliku <#@ i #>) czy znaczników renderowania, również jest poprawnym szablonem, który generuje tekst identyczny z zawartościa szablonu
Wygodnie jest dodac nowy szablon za pomocą opcji "Add>New Item...", wybrać dowolny tekstowy plik jak Class czy Code File zmieniając rozszerzenie pliku na ".tt" zamiast ".cs"
Standardowo plik generowany pod szablonem ma rozszerzenie ".cs" (to w przypadku projektów C#, zapewne w przypadku projektów VB będzie to ".vb" - nie sprawdzałem). Wiąże się to również z tym że zachowanie pliku w projekcie będzie takie jak typowego pliku o tym rozszerzeniu - w przypadku plików ".cs" "Build Action" będzie ustawiony na "Compile".
Jesli wybierzemy inny plik (na przykład XML File), to standardowo dostaniemy wygenerowany plik ".cs". Generowane rozszerzenie można zmienić dodając dyrektywę output na przykład tak: <#@ output extension="xml" #> - koniecznie na początku pliku!
Jesli plik szablonu o rozszerzeniu ".tt" skopiowany do schowka (na przykład z pulpitu, czy Exploratora Windows) wkleimy do projektu, to również poprawnie zarejestruje nam sie szablon.
Jesli istniejącemu plikowi (na przykład ".cs") zmienimy rozszerzenie na ".tt", to znowu otrzymamy działający plik szablonu. Jedyna niedogodnościa może być to że wygenerowany plik pod szablonem będzie miał w nazwie suffix "1" (lub inna cyfrę). Można tego uniknąć stosując inną metodę, lub ręcznie edytując plik projektu ".csproj" (Unload Project a potem Edit) i usuwając element "LastGenOutput" z elementu odpowiadającego szablonowi. Po ponownym załadowaniu należy usunąć poprzednio wgenerowany plik i wymusić generację ponownie (opcja Run Custom Tool).

Mały bonus

W archiwum ZIP, znajdują się 4 pliki szablonów. Wystarczy je rozpakować, skopiować i wkleić do projektu, aby otrzymać parę klas "utilsowych".

Guard i GuardDebug - to klasy podobne do Assert, lecz posiadające API bazujące na xUnit.

Entries - to zbiór prostych klas-pojemników, do zastosowań wewnątrz implementacyjnych (nie zalecane "wystawianie" tych typów w publicznym API).

Przykładowe użycie:

Guard.NotNull(param1, "Param1 cannot be null."); GuardDebug.NotNullOrEmpty(name, "Entity name cannot be empty."); var e = new Entry<int, int, int>(1, 2, 3); Guard.InRange(e.Value2, e.Value1, e.Value3, "Entry constraint not satisfied."); var map = new Dictionary<string, Entry<string, int, int>>();

Jeśli macie jakieś uwagi zapraszam do komentowania lub kontaktu mailowego.

Oczywiscie standardowy disclaimer ze nei odpowiadam za problemy, wybuchy etc.

Ikonki Tortoise SVN w Total Commander

Procent — Mon, 21 Jul 2008 19:08:00 GMT

Czy jest ktoś kto nie zna/nie używa Total Commandera? Nie? Tak myślałem. A czy jest ktoś, kto po moim pięknym kazaniu nie używa Tortoise SVN? Też nie, gut.

Przykro mi było, gdy korzystanie z tych dwóch cudnych kawałów softu nie dawało takiego komfortu jakiego bym oczekiwał, a to za sprawą braku wyświetlania ikonek Tortoise w Commanderze. O ileż lepiej i bardziej funkcjonalnie przedstawiał się widok katalogu w zwykłym Windows Explorerze:

Okazało się jednak, że to po części moja własna wina. Z pewnych powodów byłem bardzo przyzwyczajony do Windows Commander w wersji 5.0 i tam faktycznie nic się nie dało z tym zrobić. Wystarczyło jednak wykonać upgrade do Total Commander 7, zaznaczyć jedną opcję...

...i cieszyć oczy wspaniałą symbiozą TC+SVN!

Refaktoryzacja metod zwrotnych

arkadiusz.wasniewski — Sat, 19 Jul 2008 22:57:32 GMT

Najnowsza refaktoryzacja kodu jednego z moich projektów polegała na usunięciu wszystkich własnych definicji delegatów będących metodami zwrotnymi. Zamiast tego użyłem standardowych metod z przestrzeni nazw System:

dla metod zwrotnych, które nie zwracają wartości oraz:

dla metod zwrotnych zwracających wartość.

Dzięki temu zniknęło kilka klas. A sam kod wbrew pozorom stał się bardziej przejrzysty przez to, iż nie trzeba zastanawiać się jak wygląda metoda WorkflowTerminateCallback jeśli teraz w kodzie występuje wywołanie metody Action. Wbrew pozorom, ponieważ nazwa metody WorkflowTerminateCallback jest bardziej wymowna od metody Action i niepokoiło mnie, czy przypadkiem źródła nie staną się mniej przejrzyste. Kod żyje jednak w pewnym kontekście i po wprowadzeniu zmian okazało się, iż moje obawy były bezzasadne.

[EN] Five things I would change in SSMS

brejk — Sat, 19 Jul 2008 16:12:00 GMT

SQL Server Management Studio (SSMS) is the most often used environment in my everyday work. I got used to all those dockable windows and I stopped complaining about the loading time or the clipboard smaller than the one in Query Analyzer (QA) - at least it seems to be smaller :-) But there are some things that are quite annoying to me. Here are my five most wanted changes to implement in SSMS by Microsoft’s developers.

Custom keyboard shortcuts working in Results and Messages windows. I use those shortcuts a lot and I really miss the old behavior from QA.
Persistent windows numbers in Window menu. When working with multiple windows in QA I have been using Alt+W and then Alt+<<Number>> to switch to another window. In SSMS this feature works slightly different because the active query window has always number 1 which makes the numbers dynamic and it becomes impossible to remember the numbers (it’s impossible to remember something that changes everytime you use the shortcut...). Anyway, Microsoft folks claim this behavoir is identical with the one from Visual Studio and is not going to be changed...
Filters on databases in Object Explorer. This problem does not touch me explicitly. But sometimes there are many databases on the instance and finding the proper database with Object Explorer window in SSMS can be very painful. Also, filters could remain active when user re-opens SSMS. In SQL Server 2008 there is a new feature called Object Search but it can be used with Object Explorer Details window and it can search for database objects only (you can’t find the database this way). Besides, this new search mechanism need some improvement also, because it is unable to find an object when you enter a qualified object name. There is an article on how to create an add-in for enhanced object filtering in SSMS (including databases) written by Joseph Cooney - The Black Art of Writing a SQL Server Management Studio 2005 Add-In.
Automatic or semi-automatic refresh in Object Explorer. This problem seems to have a beard already. When you perform any action outside the Object Explorer window even collapsing and expanding of the proper folder in this window do not refresh the tree (you have to perform right-click and Refresh which makes me mad).
Changes in options do not require the application restart. Sometimes (especially during presentations) I have to change some options in SSMS. I feel very uncomfortable with the requirement of the application restart after some small changes like font size of grid results.

Do this changes have some chances to be implemented? Well, I guess they are not very hard to add! Some of them have been posted to connect.microsoft.com as suggestions. See the links below.

Management Studio - Windows List Order (status: closed)

Customize Keyboard stored procedures do not work in results pane in SSMS (status: closed)

Expand the Management Studio Object Explorer Filter (status: closed)

Refreshing Object explorer (status: closed)

Finally, I’m not as frustrated as the author of this suggestion: Usability of Management Studio is worst between all DB managers (see Proposed Solution – my favourite :-)). However, it would be nice to see some of the wishes listed above added to SSMS in SQL Server 2008 or some of its Service Packs, wouldn’t it?

If you have any suggestion or most wanted things to repair or to implement in SSMS, feel free to post a comment to this note.

Bug w SharePoint Designer?

Gutek — Thu, 17 Jul 2008 14:09:00 GMT

Dziś natrafiłem na nietypowe zachowanie SharePoint Designer. Podczas tworzenia własnego z modernizowanego view na listę poprzez konwersję List View Web Part do XSLT Data View Web Part, linki do elementów uległy zmianie.

Mianowicie, standardowy List View Web Part wyświetlał nazwy raportów Excel, które są wyświetlane za pomocą Excel Services. Kliknięcie na raport przekierowuje do strony znajdującej się w katalogu leyaouts – xlsviewer.aspx, która jaki query string przyjmuje link do pliku Excel. W kodzie źródłowym strony możemy zauważyć iż przekserowanie wykonywane jest przez funkcję OnLick na tag’u <A>:

<A onfocus="OnLink(this)" HREF="/OddsOn/ReportsLibrary/Report.xlsx" onclick="return DispEx(this,event,'TRUE','FALSE','FALSE','SharePoint.OpenDocuments.3'
,'1','SharePoint.OpenDocuments','',
'1http:\u002f\u002flsharepoint\u002fOddsOn\u002f_layouts
\u002fxlviewer.aspx?
id=\u002fOddsOn\u002fReportsLibrary\u002fReport.xlsx'
,'','2','0','0','0x7fffffffffffffff')">Report</A>

Funkcja DispEx przyjmuje następujące parametry:

· ele – Element którego tyczy dany kod. Tak naprawdę nie jest on wykorzystywany przez DispEx, ale jest przekazany do kolejnej metody wywoływanej przez DispEx.

· objEvent – Obiekt event, do którego będą podpinane zdarzenia.

· fTransformServiceOn – Wartość Boolean, określająca czy dany dokument ma być poddany transformacji. Np.: w naszym przypadku czy Excel ma zostać wyświetlony za pomocą Excel Services.

· fShouldTransformExtension - Szczerze mówiąc nie wiem co to dokładnie jest, nie jest to prawie wykorzystywane oprócz jednego IF’a, w którym również nie jest zbyt dużo powiedziane. Przypuszczam, że jeżeli się stworzy własny konwerter na podstawie konwerterów dostarczonych w MOSS, to będzie miało wtedy ręce i nogi.

· fTransformHandleUrl – Patrz wyżej.

· strHtmlTrProgId – Element służy do oznaczenia, że MOSS jest wstanie przekształcić i otworzyć samemu dany dokument. Tak naprawdę, element ten może być równy strHtmlType. SharePoint sam doda .3 do końcówki.

· iDefaultItemOpen – Jeżeli zostanie podana wartość 1, to MOSS wykorzysta parametr strServerFileRedirect by otworzyć dany element w MOSS. Jakakolwiek inna wartość zostanie zignorowana.

· strProgId – Informacja dla MOSS, że to on powinien otworzyć dokument. W tym wypadku nie możemy podać .3, gdyż z automatu to jest dodawane bez sprawdzenia czy istnieje. Mianowicie MOSS tworzy obiekt ActiveX o nazwie „SharePoint.OpenDocuments.3”.

· strHtmlType – Dla dokumentów Excel czy Word, musi być null, w innych wypadkach można podać tym dokument – np.: SharePoint.WebPartPage.Document.

· strServerFileRedirect – URL zaczynający się od dowolnego jednego znaku. To znaczy, że zanim podamy URL gdzie chcemy by nas funkcja przekserowała podajemy np.: 1 lub 2 lub a, cokolwiek by odciąć możliwość wyciągania łatwego URLi. MOSS sam zadba o to by ten pierwszy znak usunąć.

· strCheckoutUser – Użytkownik, który wyczekaoutował dokument.

· strCurrentUser – ID aktualnego użytkownika.

· strRequireCheckout – Informacja, która mówi MOSS, że przy otwarciu/edycji ma z powodować check out dokumentu. Wartość 1 oznacza, że tak. Każda inna, że nie.

· strCheckedoutTolocal – Oznacza czy dokument został wyczekaoutowany czy nie. Wartość 1 oznacza, że tak. Zaś każda inna, że nie.

· strPermmask – Maska uprawnień do elementu.

Teraz, kiedy taki widok otworzymy sobie w SharePoint Designer i klikniemy na nie prawym przyciskiem myszy, dostaniemy możliwość przekonwertowania go do XSLT Data View Web Part.

Jeżeli taki widok zapiszemy w katalogu Forms od naszej biblioteki, będzie on dostępny z menu Views na liście. No to od słów do czynu. Konwertujemy List View Web Part, zapisujemy zmiany i otwieramy View na stronie MOSS. Niestety, od razu czeka nas niemiła niespodzianka. Mianowicie nasz link przestał działać! Teraz zamiast renderowania raportu w Excel Services, pojawia nam się śliczne okienko z zapytaniem czy ściągnąć dokument, otworzyć go czy anulować operację.

Dzieje się tak, gdyż SharePoint Designer konwertuje nasz tag <A> do następującej postaci:

Od razu można zauważyć iż nie korzystamy z usług transformacyjnych, a parametr strServerFileRedirect nie jest nawet podany. Niestety, nie tylko to się dzieje. Jak otworzymy sobie nasz widok za pomocą podglądu źródła strony zobaczymy, że na stronie wygląda to tak:

<A onfocus="OnLink(this)" HREF="/OddsOn/ReportsLibrary/Report.xlsx"
onclick="return DispEx(this,event,'','','','','','',''
,'','','2','','0','7FFFFFFFFFFFFFFF')">Report</A>

Tak jak już wiemy, część parametrów nie trzeba podawać gdyż MOSS się sam nimi zajmie, jednak część trzeba podać. Do nich na pewno możemy zaliczyć pierwsze 10 parametrów.

Jednak nic straconego ;) wystarczy, że kod za pomocą SharePoint Designer zamienimy na:

<A onfocus="OnLink(this)" HREF="/OddsOn/ReportsLibrary/Report.xlsx" onclick="return DispEx(this,event,'TRUE','FALSE','FALSE','SharePoint.OpenDocuments.3','1'
,'SharePoint.OpenDocuments',''
,'1http:\u002f\u002fladsharepoint\u002fOddsOn\u002f_layouts
\u002fxlviewer.aspx?
id={@ServerUrl}','{ddwrt:GetUserID('CheckoutUser')}','{$Userid}',
'0','{$FieldIDATD1BB}','{ddwrt:CurrentRights()}')">Report</A>

I wszystko będzie nam śmigać :) Zwróćcie uwagę na link w strServerFileRedirect, jako że musicie go dopasować do swojego adresu.

PS.: Jeżeli się pobawicie różnymi kolumnami, to zobaczycie, że tych Bugów jest więcej. Na przykład, jeżeli wykorzystacie kolumnę Name linked to report to po konwersji będziecie mieli taki błąd:

Jeżeli zaś wykorzystanie kolumnę Edit (czyli link do edycji elementu), to nawet nie uda wam się poprawnie przekonwertować widoku.

Tips & Tricks 03: JavaScript na Body OnLoad w SharePoint

Gutek — Thu, 17 Jul 2008 13:12:00 GMT

Czasami podczas dostosowywania SharePoint do własnych potrzeb wynika potrzeba dodania metody JavaScript, która powinna uruchomić się w momencie załadowania strony.

Można to osiągnąć bardzo prosto, wystarczy, że wywołamy następujący kod:

_spBodyOnLoadFunctionNames.push('NazwaFunkcji');

a SharePoint zajmie się resztą ;)

Automatyzacja projektu z MSBuild-em - 4a. TDD, prawie jak TestDriven.NET

rod — Thu, 17 Jul 2008 12:51:00 GMT

Wcześniej już wspominałem, jestem strasznie leniwy. Nie lubię pokonywać setek kilometrów myszką, nie lubię pisać dwa razy tego samego, nie lubię często naciskać Alt+Tab ... i wpadłem na taki pomysł.

Teraz wystarczy zamapować klawisze, np...

... i prawie jak TestDriven.NET :)

A teraz mała opowiastka ... Ostatnio, w trakcie rozmowy rekrutacyjnej w ramach poszukiwania pracy, spytałem osobę, która przeprowadzała ze mną wywiad, czy w swoich projektach wykorzystują TDD. Okazało się, że chcieliby, ale tak nie do końca bo mają testy własne napisane we frameworku X, który znają, a dostali jeszcze w spadku poprzednia wersję, którą miała napisane testy we frameworku Y i niby teraz trzeba by przepisać te testy a nie ma czasu etc etc ?!?!?

Ja wychodzę z założenia że lepsze unit testy jakiekolwiek, niż żadne. Framework się nie liczy. Oczywiście nie należy dopuszczać, aby każdy członek zespołu pisał przy wykorzystaniu innego framework-u. Gdy dostajemy testy "w spadku" wykonane w innym narzędziu to zamiast je przepisywać, lepiej je uruchamiać razem.

Dlatego w którymś z dalszych odcinków będę chciał się zmierzyć z uruchamianiem testów pod kilka platform za jednym przyciśnięciem klawisza. Ciekawe czy TestDriven.NET to potrafi ? Przyznam się że nie wiem.

Update: Na pierwszym obrazku, czyli "Test Current Solution" jest błąd. Czy znajdzie się osoba, która uważnie przeczytała poprzedni odcinek i będzie potrafiła go poprawić ?

Automatyzacja projektu z MSBuild-em - 4. TDD

rod — Wed, 16 Jul 2008 23:04:00 GMT

W tym odcinku zajmiemy się testowaniem.

Rozdzielna budowa

Na początek warto stworzyć dwa pomocnicze targety: "BuildApp" oraz "BuildTest". Pierwszy z nich będzie oczywiście budował projekty składające się na aplikację, a drugi testy. Do tego potrzebujemy listy projektów z rozbiciem na dwa typy. To zrobi dla nas target "GetProjectsFromSolution", który umieszczamy w Default.proj

<Target Name="GetProjectsFromSolution" >

    <!-- Get all the projects associated with the solution -->

    <GetSolutionProjects Solution="$(SolutionPath)">

        <Output TaskParameter="Output" ItemName="SolutionProjects" />

    </GetSolutionProjects>

    <!-- Filter out solution folders and non .csproj items -->

    <RegexMatch Input="@(SolutionProjects)" Expression=".[\.]csproj$">

        <Output TaskParameter="Output" ItemName="Projects"/>

    </RegexMatch>

    <!-- Resolve test projects -->

    <RegexMatch Input="@(Projects)" Expression="$(TestDetectionExpression)[\.]csproj$">

        <Output TaskParameter="Output" ItemName="TestProjects"/>

    </RegexMatch>

    <!-- Resolve the libraries code projects -->

    <ItemGroup>

        <AppProjects Include="@(Projects)" Exclude="@(TestProjects)"/>

    </ItemGroup>

    <Message Text="$(NEW_LINE)Resolved the following solution projects:" Importance="high" />

    <Message Text="AppProjects:$(NEW_LINE)$(TAB)@(AppProjects->'%(RelativeDir)%(FileName)%(Extension)', '$(NEW_LINE)$(TAB)')" Importance="high"/>

    <Message Text="TestProjects:$(NEW_LINE)$(TAB)@(TestProjects->'%(RelativeDir)%(FileName)%(Extension)', '$(NEW_LINE)$(TAB)')" Importance="high"/>

</Target>

Pomocnicze property, które później też wykorzystamy znajduje się w Settings.proj

<TestDetectionExpression>.[\.](Test[s]{0,1})</TestDetectionExpression>

Jak łatwo się domyśleć jego wykonanie będzie skutkować takim wynikiem

C:\...\trunk> msbuild Default.proj /t:GetProjectsFromSolution

...

Resolved the following solution projects:

AppProjects:

      C:\...\trunk\src\app\MyProject\MyProject.csproj

TestProjects:

      C:\...\trunk\src\test\MyProject.Tests\MyProject.Tests.csproj

...

Parę słów wyjaśnienia. Zwróćcie uwagę, że lista projektów jest pobierana z solution, z property "SolutionPath". Jeżeli nasza aplikacja składa sie z wielu projektów, może się okazać, że warto zrobić dodatkowe pliki .sln grupujące projekty w zależności np. od warstwy - MySolution.Services.sln. Teraz, aby zbudować kod z tej okrojonej grupy wystarczy ...

C:\...\trunk> msbuild Default.proj /t:BuildApp /p:SolutionPath=.\MySolution.Services.sln

Jak widać do rozdzielenia różnych rodzajów projektów wykorzystujemy expression regexp-a. Należy również zwrócić uwagę na "ItemGroup". Od wersji MSBuild 3.5 można używać "ItemGroup" jak i "PropertyGroup" wewnątrz znaczników "Target". W poprzedniej wersji należało wykorzystywać "CreateItem" i "CreateProperty". Dodatkowo możemy teraz usuwać wartości z ItemGroup np.

<ItemGroup>

    <!—Remove *.licx from the EmbeddedResource list - ->

    <EmbeddedResource Remove="*.licx" />

</ItemGroup>

Aby zwiększyć czytelność dodałem pomocnicze properties takie jak $(NEW_LINE) i $(TAB). Są one zadeklarowane w pliku Settings.proj w następujący sposób...

<!-- ASCII Constants -->

<PropertyGroup>

    <NEW_LINE>%0D%0A</NEW_LINE>

    <TAB>%09</TAB>

    <DOUBLE_QUOTES>%22</DOUBLE_QUOTES>

    <SPACE>%20</SPACE>

</PropertyGroup>

Teraz pozostaje nam zbudować brakujące zadania "BuildApp" i "BuildTest" oraz zrefaktorować target "BuildAll", który powstał w poprzednim odcinku.

<Target Name="BuildAll" DependsOnTargets="BuildApp;BuildTest"/>

<Target Name="BuildApp" DependsOnTargets="GetProjectsFromSolution" >

    <MSBuild Projects="@(AppProjects)"

             Targets="Build">

        <Output TaskParameter="TargetOutputs" ItemName="AppAssemblies"/>

    </MSBuild>

    <!-- Add all assemblies to all build assemblies -->

    <ItemGroup>

        <BuildAssemblies Include="@(AppAssemblies)"/>

    </ItemGroup>

</Target>

<Target Name="BuildTest" DependsOnTargets="GetProjectsFromSolution" >

    <MSBuild Projects="@(TestProjects)"

             Targets="Build">

        <Output TaskParameter="TargetOutputs" ItemName="TestAssemblies"/>

    </MSBuild>

    <!-- Add all assemblies to all build assemblies -->

    <ItemGroup>

        <BuildAssemblies Include="@(TestAssemblies)"/>

    </ItemGroup>

</Target>

Wynikiem zadań są properties "AppAssemblies", "TestAssemblies" oraz "BuildAssemblies", które zawierają odpowiednio pliki wynikowe aplikacji, testów oraz wszystkie pliki, które powstały w trakcie tego przebiegu budowy.

Uruchomienie testów

Do testów wykorzystałem NUnit v2.5 alpha. Znajduje się on w tools\nunit. Napisałem prostą klasę testująca, która zwraca jeden poprawny i jeden niepoprawny rezultat. Naszym celem jest teraz umożliwienie uruchomienia testu dla pojedynczego projektu jak i zbiorowo czyli ...

C:\...\trunk> msbuild src\test\MyProject.Tests\MyProject.Tests.csproj /t:Test

C:\...\trunk> msbuild Default.proj /t:TestAll

Zaczynamy od definicji ścieżki do NUnit w pliku Settings.proj

<NUnitPath>$(ToolsPath)\nunit</NUnitPath>

Następnie tworzymy target "Test" w Common.Targets

<Target Name="Test" DependsOnTargets="Build">

    <ItemGroup>

        <Assemblies Include="$(TargetDir)\$(TargetName).dll" />

    </ItemGroup>

    <RegexMatch Input="@(Assemblies)" Expression="$(TestDetectionExpression)[\.]dll$">

        <Output TaskParameter="Output" ItemName="TestAssemblies"/>

    </RegexMatch>

    <NUnit Condition=" '@(TestAssemblies)' != '' "

        ToolPath="$(NUnitPath)"

        Assemblies="@(TestAssemblies)" />

</Target>

Tutaj zastosowałem małą sztuczkę w celu wyodrębnienia testów należących do faktycznie kompilowanego projektu. Może zdarzyć się sytuacja, że jeden test zależy od drugiego testu i oba assemblies o końcówce *.Test.dll razem znajda się w $(TargetDir), a nam zależy aby testować tylko jedno, aktualnie zbudowane assembly. Jeżeli nie ma plików testowych, wówczas NUnit nie jest uruchamiany.

"TestAll" w Default.proj możemy zaprojektować na dwa sposoby

<Target Name="TestAll" DependsOnTargets="GetProjectsFromSolution">

    <MSBuild Projects="@(TestProjects)" Targets="Test"/>

</Target>

Czyli wywołanie zadania "Test" dla każdego projektu testowego, co skutkuje również jego budową lub ...

<Target Name="TestAll" DependsOnTargets="BuildTest">

    <NUnit Condition=" '@(TestAssemblies)' != '' "

        ToolPath="$(NUnitPath)"

        Assemblies="@(TestAssemblies)" />

</Target>

Pierwsze rozwiązanie wydaje się być bardziej eleganckie, zwłaszcza że drugie rozwiązanie wygląda podobnie jak w Commons.Target, wiec jak coś się zmieni w sposobie uruchamiania testu np. generowanie raportu, wówczas mamy wyraźne złamanie DRY principle i musimy poprawić kod w dwóch miejscach. Ale ... Jeżeli mamy więcej projektów testowych to przy pierwszym rozwiązaniu wykonanie będzie następujące:

Build ProjectOne
Test ProjectOne
Build ProjectTwo
Test ProjectTwo

W drugim rozwiązaniu:

Build ProjectOne
Build ProjectTwo
Test ProjectOne
Test ProjectTwo

Osobiście wole kiedy najpierw zbudują mi się wszystkie testy i jak to przebiegnie pomyślnie wówczas je przetestuje. Jednak żeby nikt nam nie zarzucał "Don't Repeat Yourself" zrobimy mały refaktoring i dodamy do pliku "Settings.proj"...

<Target Name="InternalNUnit">

    <NUnit Condition=" '@(TestAssemblies)' != '' "

        ToolPath="$(NUnitPath)"

        Assemblies="@(TestAssemblies)" />

</Target>

Refaktoring Default.proj

<Target Name="TestAll" DependsOnTargets="BuildTest">

    <CallTarget Targets="InternalNUnit" />

</Target>

Refaktoring Common.Targets

<Target Name="Test" DependsOnTargets="Build;GetTestAssemblies" >

    <CallTarget Targets="InternalNUnit" />

</Target>

<Target Name="GetTestAssemblies" DependsOnTargets="Build">

    <ItemGroup>

        <Assemblies Include="$(TargetDir)$(TargetName)*.dll" />

    </ItemGroup>

    <RegexMatch Input="@(Assemblies)" Expression="$(TestDetectionExpression)[\.]dll$">

        <Output TaskParameter="Output" ItemName="TestAssemblies"/>

    </RegexMatch>

</Target>

Uwaga: Target "Test" umyślnie rozbiłem na dwa targety. MSBuild ma takie ograniczenie, że jeżeli manipulujemy jakimś Item lub Property to zmiana ta będzie widoczna dla innych targetów dopiero po zakończeniu aktualnego. Zatem manipulacja Property a potem wywołanie CallTarget nie powiodłaby się. Na to trzeba uważać.

Kod do dzisiejszego odcinka znajdziecie tutaj -> Part004

W następnym odcinku zobaczymy jak zrobić Assembly.cs, którego nikt nie będzie widział w projekcie, czyli dynamiczne dokładanie plików.

Transakcyjny mailing

jakubin — Tue, 15 Jul 2008 22:39:58 GMT

W czym problem? Wysłanie wiadomości e-mail w .NET jest dziecinnie proste: MailMessage message = new MailMessage( "from@server.com" , "to@server.com" , "Temat" , "Treść" ); SmtpClient smtp = new SmtpClient(); smtp.Send(message); Powyższy przykład jest bardzo krótki, choć i tak został napisany niezwykle rozwlekle - wersja zminimalizowana zajęłaby 1 linijkę (w obu przypadkach ustawienia serwera pocztowego znajdują się w pliku konfiguracyjnym). Właściwie ten...(read more)

Wstęp do Visual Programming Language

Marcin Celej — Tue, 15 Jul 2008 21:55:39 GMT

Jednym z elementów Microsoft Robotics Studio jest Visual Programming Language. W skład MRS wchodzą jeszcze superciekawe Decentralized Software Services oraz Concurrency and Coordination Runtime. Jendakże o tych mechanizmach napiszę innym razem.

Jeśli chodzi o VPL to zainteresował mnie on w kontekście koncepcji wizualizacji algorytmów - czyli jak oddać programowanie w ręce 'normalnego' człowieka.

Aby szybko zobaczyć w jaki sposób można używać VPL obejrzyjcie screen-cast, który nagrałem: http://vimeo.com/1313420
Nagranie jest nieme przerwane jedynie głosem robota :). Jest również krótkie - 4 minuty więc można obejrzeć w trakcie oczekiwania na skompilowanie się aplikacji :).

Poniżej ekranik z jednego z algorytmów, na których to testowałem wraz z opisem co w której akcji się dzieje:

Stała typu int równa 2
Okienko z pytaniem o podanie początkowej wartości zmiennej używanej w pętli
Rzutowanie rezultatu zgromadzonego w okienku na int
Podstawienie zmiennej używanej w pętli
Wyliczenie tekstu do wymówienia (rzutowanie zmiennej na string)
Akcja mówiąca wartośc zmiennej (odlicza liczby)
Warunek if kończący pętlę
Wyrażenie zwiększające wartość zmiennej o 1
Podstawienie wyliczonej wartości do zmiennej
Połączenie przepływów - akcja merge działa w ten sposób, że to co w nią wchodzi w tym samym momencie wychodzi

Miłej zabawy z VPL.