Zine.net online

Przygotowania do konferencji Communities to Communities 2008 idą pełną parą i po ostatnim konkursie Speaker Idol na WG.NET mamy ostatecznie ustawioną agendę konferencji. Poniżej ona, skopiowana żywcem ze strony konferencji - agenda.

Więcej informacji o prelegentach.

Zobaczymy się 5 kwietnia??? :D

Sesje w ścieżce .NET

• Test Driven Development (TDD) w praktyce – Maciej Szczepański, Paweł Leśnikowski

  Test Driven Development (TDD) nie jest tematem nowym. Każdy z Was najpewniej słyszał o tej metodyce tworzenia oprogramowania. Wielu boi się jednak spróbować, nie wierząc, że początkowy nakład pracy zwróci się w czasie trwania projektu.

  Prezentacja ma za zadanie przełamać pierwsze opory. Na bazie trójwarstwowej aplikacji ASP.Net, stworzonej w trakcie prezentacji, pokazane zostaną techniki ułatwiające testowanie kodu oraz przedstawiony będzie wpływ testów na poprawę architektury aplikacji.

  Pokażemy, czemu aplikacje tworzone zgodnie z TDD zawierają mniej błędów i są łatwiejsze w utrzymaniu oraz zaprezentujemy, w jaki sposób efektywnie wykorzystywać narzędzia NUnit, Rhino Mocks i ReSharper.

• Debugging and Crash Dump Analysis of ASP.NET Web Sites – Martin Kulov

  This session will show you how you can debug and resolve problems in web applications that are running on a production server. We will take a look at the features in developer's best friend - WinDbg. You will see different problem scenarios that may sound familiar to you and ways to get problem located on the live server. Additional tools for tracing and diagnostics will be shown.

• Wprowadzenie do Entity Framework – Jarek Kowalski

  Entity Framework to nowa technologia dostępu do danych relacyjnych będąca kolejnym etapem ewolucji ADO.NET. Udostępnia bogate narzędzia do tworzenia modeli konceptualnych, odwzorowywania ich na strukturę relacyjnej bazy danych, nowoczesny język zapytań, dostęp obiektowy oraz wsparcie dla LINQ.

  Podczas sesji przedstawiony zostanie proces tworzenia prostej aplikacji opartej na Entity Framework z wykorzystaniem dostarczanych graficznych narzędzi (Entity Designer, Entity Data Source). Zaprezentowane zostaną także języki zapytań Entity SQL oraz LINQ to Entities.

• Understanding Goals and Features of the ASP.NET MVC Framework – Dino Esposito

  Most applications, and especially Web applications, often have their presentation layer mixed up with some business logic and data access code.

  User interface facilities, in fact, tend to encourage developers to put in the UI layer more code than it should; and code that belongs to other logical layers. Using a MVC or MVP methodology helps enforce a clean separation of concerns between the models, views and controllers within an application. In the near future, ASP.NET 3.5 will include support for developing Web applications using an MVC-based architecture. Available in CTP, the ASP.NET MVC Framework represents an alternate option to Web Forms and postbacks. The ASP.NET MVC Framework doesn't support classic postbacks and viewstate and doesn't consider the requested URL as the endpoint to a physical server file to parse and compile to a class. The URLs employed by the pages of an MVC Framework application have a custom format that the application itself mandates. Each addressable URL is mapped to a controller and exposes a well-known set of operations and a uniform interface for executing operations. In this session, we'll dive into the ASP.NET MVC Framework to learn how to leverage this new alternative framework in your own applications.

• .NET Developer Toolbox A.D. 2008 – Marcin Celej, Michał Brzozowski

  Zestaw narzędzi, którymi obecnie dysponuje programista .NET znacznie się zmienił. Na przykładzie aplikacji do zarządzania portfelem inwestycyjnym pokazane zostanie, jak, używając WPF, WCF, WWF, Linq, i wielu innych elementów .NET 3.5, można obecnie tworzyć aplikacje biznesowe. Sesja ma na celu zaprezentowanie zmiany w sposobie tworzenia aplikacji.

Call to action!

Jeśli mieszkasz w Warszawie, a nie byłeś jeszcze na spotkaniu Warszawskiej Grupy .NET, to czas najwyższy nadrobić zaległości!

W najbliższy czwartek, tj. 28 lutego 2008 roku, w trakcie spotkania grupy, wybieramy w drodze konkursu przypominającego Speaker Idola, osobę(y), która(e) będzie(ą) nas reprezentować na konferencji Communities to Communities 2008, organizowanej między innymi przez Warszawską Grupę .NET!

Mało tego! Jeśli jesteś członkiem wg.net, to możesz zgłosić swoją prezentację do konkursu (do 27 lutego), masz szansę wygrać konkurs i wystąpić na C2C w roli prelegenta! Możesz być tą osobą, więc nie zwlekaj i rejestruj swoją prezentację!

Spytacie teraz zapewne co to za konferencja i kto jeszcze będzie tam występował. Już mówię!

Konferencja C2C, to okazja do spotkania znajomych z całej Polski, a także wysłuchania prelekcji prowadzonych przez:

1. Ścieżka .NET:

- Dino Esposito (tak, tego Dino!)

- Martina Kulowa

- Jarka Kowalskiego

- Michała Brzozowskiego & Marcina Celeja (KGD)

2. Ścieżka SQL:

- Marcina Szeligę

- Maćka Pileckiego

- Damiana Widerę

- Sylwestra Lewandowskiego

i to wszystko jest za darmo i organizowane przez grupy pasjonackie .NET w Polsce.

Podsumowując:

- Jeśli chcesz wziąć udział w konkursie w roli prelegenta, zgłoś swoją prezentację na stronie z tematami do 27 lutego, a następnie przyjdź na spotkanie 28 lutego i olśnij wszystkich swoją osobą :D

- Jeśli chcesz zobaczyć jak inni lśnią (;)) i móc zdecydować, na kogo chcesz zagłosować, żeby reprezentował WG.NET na C2C, to zarejestruj się na spotkanie, przyjdź i oceniaj!

O ile mi wiadomo, dwaj nasi dobrzy znajomi z zina - Wojtek i Arek, przygotowując się do roli bohaterów w Heroes Community Launch, ociosując wzorce projektowe i robiąc inne cuda, pochylają się nad C2C i kto wie, może i Oni wystąpią w konkursie czwartkowym :)

Póki co jednak, Wojtka można zobaczyć na zarejestrowanej na ostatnim spotkaniu grupy WG.NET sesji o MVC: tu (lub lepszej jakości tu), a przy okazji zorientować się w atmosferze spotkania. W najbliższym czasie powinno pojawić się również nagranie z sesji Arka o SVN. Nagranie z prezentacji Arka można zobaczyć tu. Nie ma co ukrywać, chłopcy z zina zdominowali spotkanie :). Przy okazji - trzecim prelegentem na wspomnianym spotkaniu grupy WG.NET był Ziemek Borowski - anioł stróż serwisu zine.net.pl. Wygląda na to, że zine na dobre zagościł na spotkaniach grupy :D.

Enterprise Library - Policy Injection Application Block

W odpowiedzi na czwarte zadanie konkursowe dotyczące PIAB dostaliśmy 2 odpowiedzi, obie prawidłowe! Oto lista osób, które nadesłały nam swoje prace:

1. Sebastian Szmigielski
2. Krzysztof Olejniczak

Tym razem, zgodnie z założeniami ostatniego etapu konkursu, w czapce losującej znalazły się 2 losy z nazwiskiem Krzysztofa Olejniczaka i 3 z nazwiskiem Sebastiana Szmigielskiego :)
Losowanie nagrody odbyło się na XIII Spotkaniu Warszawskiej Grupy .NET. Fotki ze spotkania pojawią się niebawem w albumie grupy.

W wyniku szczęśliwego trafu, zwycięzcą IV-ego Etapu Konkursu został Sebastian Szmigielski, który otrzyma Programowanie Microsoft SQL Server 2005. Gratulujemy!

Przy okazji informacja dla osób, którym się nie udało wygrać żadnego z etapów - panowie, głowa do góry! Artur Żarski z Microsoft obiecał nagrodę 'pocieszenia' ;) - 3 egzemplarze książki "The Security Development Lifecycle".

Jeszcze raz dzięki za udział w konkursie - to jest najlepsze wsparcie dla takich pomysłów! :)

Na koniec standardowe pytanie: jak ostatni etap? Jakies wrazenia?

Na wstępie krótka informacja: ze względu na małą liczbę rozwiązań, zdecydowałem się zrezygnować z jednego z ograniczeń konkursu. Dotychczasowi zwycięzcy również będą brali udział w losowaniu nagród w kolejnych etapach, o ile oczywiście podeślą prawidłowe rozwiązanie :). Zmiana dotyczy również losowań opisanych poniżej!

Enterprise Library - Exception Handling Application Block

W odpowiedzi na drugie zadanie konkursowe dotyczące EHAB dostaliśmy 4 odpowiedzi, wszystkie prawidłowe! Oto lista osób, które nadesłały nam swoje prace (chronologicznie względem daty wysłania):

1. Dariusz Tarczynski
2. Łukasz Szewczak
3. Krzysztof Olejniczak
4. Dawid Węgrzyn

Zgodnie z założeniami, kartka z nazwiskiem Darka pojawiła się dwa razy w czapce losującej :)
Losowanie nagrody odbyło się na XI Spotkaniu Warszawskiej Grupy .NET, niestety nie mamy żadnych zdjęć z tego wydarzania :(.

W wyniku szczęśliwego trafu, zwycięzcą II-ego Etapu Konkursu został Krzysztof Olejniczak, który otrzyma "Microsoft SQL Server 2005 od środka: Mechanizm składowania danych". Gratulujemy!

Enterprise Library - Validation Application Block

W odpowiedzi na trzecie zadanie konkursowe dotyczące VAB dostaliśmy 4 odpowiedzi, wszystkie prawidłowe! Oto lista osób, które nadesłały nam swoje prace (chronologicznie względem daty wysłania):

1. Dariusz Tarczynski
2. Marcin Krupiński
3. Sebastian Szmigielski
4. Krzysztof Olejniczak

Zgodnie z założeniami, kartka z nazwiskiem Darka znowuż pojawiła się dwa razy w czapce losującej :)
Podobnie jak poprzednio, losowanie nagrody odbyło się na XI Spotkaniu Warszawskiej Grupy .NET.

Tym razem, w wyniku szczęśliwego trafu, zwycięzcą III-ego Etapu Konkursu został Sebastian Szmigielski, który zgarnął "Microsoft SQL Server 2005 Reporting Services Krok po kroku". Gratulujemy!

Przy okazji podziękowania dla Pawła Potasińskiego i Anety Sidorowicz, którzy przeprowadzili samo losowanie. Sebastian, Marcin i Łukasz byli na tym spotkaniu i nie widziałem, żeby mieli jakiekolwiek zastrzeżenia co do przeprowadzenia samego losowania, prawda chłopaki! :)

Oczywiście przypominam o ostatnim już etapie konkursu - PIAB. Rozwiązania można podsyłać do poniedziałku, 22 października (z poślizgiem na wtorek do południa, tylko proszę o wcześniejsze info!), a nagrodą w ostatnim etapie jest ostatnia z dostępnych mi książek: "Programowanie Microsoft SQL Server 2005", zachęcam zatem do udziału! Wyniki + losowanie planujemy na kolejnym spotkaniu grupy wg.net, czyli 25 października :)

Jeszcze raz dzięki za udział w konkursie - to jest najlepsze wsparcie dla takich pomysłów! :)

A na koniec kontrolne pytanie: Jak tym razem szły rozwiązania? Był ktoś, kto zabrał się za nie i z jakiegoś powodu nie wysłał? A może jakieś uwagi dlaczego takie a nie inne zainteresowanie konkursem? Jakieś inne komentarze?!

Kontynuujemy nasz konkurs i po przygodach z Logging Application Block oraz Exception Handling Application Block przechodzimy do kolejnego bloku z Enterprise Library.

Opis znajdujący się poniżej nie stanowi jedynego słusznego sposobu wprowadzania VAB do aplikacji. Skupia się jedynie na scenariuszu związanym z aplikacjami WinForms, choć w bardzo prosty sposób da się poniższe rozwiązanie przenieść na grunt aplikacji opartych o WebForms. Wydaje mi się, że po zaznajomieniu się Czytelnika z poniższym rozwiązaniem, wykorzystanie VAB w aplikacjach Web nie będzie stanowiło żadnego problemu.

Nie należy traktować poniższych kroków refaktoryzacyjnych jako zestawu do automatyzacji, a raczej jako zbiór wskazówek, którymi można posługiwać się podczas wdrażania Validation Application Block we własnej aplikacji.

Poniższy tekst nie jest również tutorialem wprowadzającym w VAB i ogólniej Enterprise Library, takie teksty można znaleźć na blogach Davida Haydena i zespołu P&P Microsoftu, a także bezpośrednio na stronach związanych z projektem Enterprise Library. Szczególnie warte polecenia są znajdujące się tam webcasty poświęcone Enterprise Library 3.x oraz cykl screencastów na stronie Davida Haydena pnpguidance.net. Po więcej szczegółów oraz niezbędne linki zapraszam na stronę wprowadzającą w konkurs.

Refaktoryzacja do Validation Application Block (VAB)

Przypadek

Walidacja wykonywana jest w kodzie widoku, a także w warstwie domenowej. Brak spójnej polityki reguł poprawności.

Rozwiązanie

Zlokalizuj walidację danych w jednym miejscu, skorzystaj z możliwości deklaratywnego definiowania reguł poprawności danych.

Uzasadnienie

Weryfikacja danych jest jedną z pierwszych operacji, które wykonujemy na danych dostarczanych nam przez użytkownika. Jest kilka powodów, dla których wykonujemy walidację:

1. Bezpieczeństwo. Sprawdzamy, czy dane przekazywane przez użytkownika nie spowodują niewłaściwego działania naszej aplikacji. Błędne dane wejściowe mogą stanowić źródło wielu różnych ataków, jak chociażby SQL Injection czy ogólniej script injection.
2. Poprawność. Gwarantujemy, że system nie będzie przetwarzał błędnych danych. Nasze reguły biznesowe często wymuszają odpowiedni format, zakres, postać, etc. danych. Oczywiście zależy nam, żeby dane były zgodne z wewnętrzną reprezentacją danych, schematami danych, etc.
3. Wykrycie błędnych danych zatrzymuje dalsze operacje – nierzadko bardzo kosztowne.

Co nam daje VAB?

Najlepiej odpowiedzieć sobie na to pytanie obserwując dostępne obecnie mechanizmy walidacji danych. Zazwyczaj korzystamy z różnego rodzaju walidatorów ściśle związanych z UI, co zmusza do umieszczania logiki walidacji w wielu różnych miejscach aplikacji – 'na wejściu', przy przetwarzaniu danych pochodzących z formularzy oraz przy przekazywaniu danych dalej – przetwarzając odpowiednie reguły biznesowe. W oczywisty sposób takie podejście może prowadzić do braku konsystencji i stosowania różnych reguł określających poprawność danych. To, co nam oferuje VAB to właśnie utrzymanie spójnych reguł poprawności. Teraz wszystkie te reguły możemy określać programowo (tak jak ma to miejsce w klasycznym podejściu), korzystając z atrybutów, bądź bezpośrednio w plikach konfiguracyjnych. W czasie działania naszej aplikacji mamy do dyspozycji możliwość przełączania się między różnymi zestawami reguł poprawności i stosować je zgodnie z naszymi wymaganiami. Enterprise Library dostarcza nam integrację z Windows Forms, ASP.NET oraz WCF, kontrolka do integracji z WPF dostępna jest w ramach bliźniaczego projektu EntLib Contrib.
Enterprise Library zawiera zestaw umożliwiający zarządzanie konfiguracją przy użyciu Group Policy lub WMI, o czym pisałem już w jednym z tekstów na blogu. Niestety VAB oraz PIAB nie są obsługiwane przez te mechanizmy.

Sposób wykonania

1. Przeniesienie metod walidujących z widoku do klas odpowiedzialnych za logikę.
   1. W klasie widoku, dla każdej klasy biznesowej wyodrębnij metodę realizującą walidację.
      To jest bardzo ważny krok – zlokalizowanie wszystkich konstrukcji warunkowych w których zapisane są reguły poprawności dla danej klasy z modelu danych.
   2. Wykonaj przemieszczenie metody do odpowiedniej klasy biznesowej.
      Bułka z masłem :).
   3. Wprowadź Enterprise Library, dodając do projektu odpowiednie referencje do bibliotek Enterprise Library. Zmień sygnaturę metody oraz dodaj atrybut HasSelfValidation do klasy i SelfValidation do metody walidującej. Skorzystaj z Validation Facade do przeprowadzenia walidacji.
      Od tej pory zaczyna się zabawa. Dzięki zastosowaniu SelfValidation otwieramy się na walidację opartą o atrybuty, a jednocześnie pozostawiamy sobie możliwość stosowania bardziej złożonych reguł poprawności danych bezpośrednio w kodzie.
   4. Rozłóż metodę walidującą na kilka metod, po jednej dla każdej właściwości, starając się aby w jednej metodzie obsługiwana była jedna właściwość i opatrz każdą z metod atrybutem SelfValidation. Spodziewaj się złożonego wyniku walidacji.
      W tym kroku rozdzielamy operacje walidacji dla poszczególnych właściwości. Od tej pory każdy z elementów zgłasza swój zestaw komunikatów o błędach walidacji i jesteśmy to w stanie odebrać w kodzie realizującym widok.
   5. W każdej z metod walidujących wykorzystaj odpowiednią klasę walidującą, lub ich kombinację i zastosuj je dla odpowiedniej właściwości.
      Ostatni krok przed zastosowaniem atrybutów dla właściwości. W tym momencie dobrze jest zastanowić się nad koniecznością wprowadzenia niestandardowego walidatora, którego moglibyśmy użyć do wykonania bardziej złożonej walidacji (np. PasswordComplexityValidator).
2. Przejście z walidacji imperatywnej na deklaratywną Przeniesienie szczegółów walidacyjnych do pliku konfiguracyjnego.
   1. Każdą z metod walidujących zastąp w miarę możliwości odpowiednimi atrybutami zastosowanymi do walidowanych właściwości.
      Domyślnie atrybuty realizują And Composite Validator, więc nie musimy tego walidatora umieszczać pośród innych atrybutów. Warto również pamiętać o tym, że środowisko nie gwarantuje nam kolejności, w jakiej zostanie przeprowadzona walidacja poszczególnych właściwości (ani kolejności, w jakiej będą kolejne właściwości walidowane).
      Te metody, które nie znajdą swoich odpowiedników w atrybutach właściwości pozostawiamy na miejscu. Dzięki [SelfValidation] dalej będą podlegać walidacji opartej o atrybuty. Jeśli jednak udało nam się przenieść wszystkie metody opisane atrybutem [SelfValidation] do odpowiednich atrybutów właściwości, możemy spokojnie usunąć atrybut [HasSelfValidation] dla klasy.
      Jeśli w tym momencie mamy jeszcze dodatkowe konstruktory wieloparametrowe, lub inne metody pomocnicze, w których przeprowadzamy walidację, to czas najwyższy się ich pozbyć.Więcej szczegółów uzasadniających takie podejście można znaleźć w pozycji [CWALINA]. W przypadku stosowania walidacji opartej o atrybuty właściwości, podejście 'domyślny konstruktor-> kolejne właściwości' wydaje się być najrozsądniejsze.
   2. Przenieś każdy z atrybutów walidacyjnych do pliku konfiguracyjnego korzystając z narzędzia Enterprise Library Configuration. Dodaj plik zasobów i zdefiniuj odpowiednie komunikaty.
      Oczywiście, część atrybutów, nad którymi my jako programiści chcemy mieć kontrolę możemy zostawić i w ten sposób stosować walidację opartą zarówno na pliku konfiguracyjnym jak i atrybutach. Tu należy pamiętać, że w przypadku kolidujących ze sobą reguł, obowiązujące są te zdefiniowane w pliku konfiguracyjnym.
   3. Dodaj obiekt klasy ValidationProvider do formularza i wykorzystaj kontrolkę ErrorProvider do wyświetlenia odpowiednich komunikatów o błędach walidacji.
      (WinForms specific! Poza integracją z WinForms dostępna jest jeszcze kontrolka dla ASP.NET oraz rozwiązanie dla WCF)
      Prawdopodobnie mamy już na formularzu jakieś ErrorProvidery, jednak teraz możemy skorzystać z kontrolki integracyjnej EntLib z WinForms i wykorzystać moc drzemiącą w walidatorach. Kontrolki integracyjne możemy dodać do zakładek designera sięgając do Microsoft.Practices.EnterpriseLibrary.Validation.Integration.WinForms.dll (dla WinForms) oraz Microsoft.Practices.EnterpriseLibrary.Validation.Integration.AspNet.dll (dla ASP.NET).

Przykład

Rys 1. Przykładowy formularz

//class UserForm
private void Add_Click(object sender, EventArgs e)
{
  //check for rules
  //Len(Pass) > 0, < 10
  //email contains '@' & '.'
  if (!String.IsNullOrEmpty(UserFirstName.Text)
    && !String.IsNullOrEmpty(UserLastName.Text)
    && !String.IsNullOrEmpty(UserEmail.Text)
    && !String.IsNullOrEmpty(UserPassword.Text)
    && (UserPassword.Text.Length > 0 && UserPassword.Text.Length < 10)
    && (UserEmail.Text.IndexOf('@') > -1)
    && (UserEmail.Text.IndexOf('.') > -1))
  {
    User user = new User();
    user.FirstName = UserFirstName.Text;
    user.LastName = UserLastName.Text;
    user.Email = UserEmail.Text;
    user.Password = UserPassword.Text;
    UserDAO userDao = new UserDAO();
    userDao.Add(user);
  }
  else
    MessageBox.Show("Invalid data!");
}

//class UserDAO
public class UserDAO
{
  public void Add(User user)
  {
    //user should be valid in here.
  }
}

1. W klasie widoku dla każdej klasy biznesowej reprezentowanej na formularzu wyodrębnij metodę realizującą walidację.

   //class UserForm
private void Add_Click(object sender, EventArgs e)
{
  User user = new User();
  user.FirstName = UserFirstName.Text;
  user.LastName = UserLastName.Text;
  user.Email = UserEmail.Text;
  user.Password = UserPassword.Text;

  if (!ValidUser(user))
    MessageBox.Show("Invalid data!");
  else
  {
    UserDAO userDao = new UserDAO();
    userDao.Add(user);
  }
}

private bool ValidUser(User user)
{
  //check for rules
  //Len(Pass) > 0, < 10
  //email contains '@' & '.'
  if (!String.IsNullOrEmpty(user.FirstName)
    && !String.IsNullOrEmpty(user.LastName)
    && !String.IsNullOrEmpty(user.Email)
    && !String.IsNullOrEmpty(user.Password)
    && (user.Password.Length > 0 && user.Password.Length < 10)
    && (user.Email.IndexOf('@') > -1)
    && (user.Email.IndexOf('.') > -1))
  {
    return true;
  }
  else return false;
}

2. Wykonaj przemieszczenie metody do odpowiedniej klasy biznesowej.

   //class UserForm
private void Add_Click(object sender, EventArgs e)
{
  User user = new User();
  user.FirstName = UserFirstName.Text;
  user.LastName = UserLastName.Text;
  user.Email = UserEmail.Text;
  user.Password = UserPassword.Text;

  if (!User.ValidUser(user))
    MessageBox.Show("Invalid data!");
  else
  {
    UserDAO userDao = new UserDAO();
    userDao.Add(user);
  }
}

//class User
public static bool ValidUser(User user)
{
  //check for rules
  //Len(Pass) > 0, < 10
  //email contains '@' & '.'
  if (!String.IsNullOrEmpty(user.FirstName)
    && !String.IsNullOrEmpty(user.LastName)
    && !String.IsNullOrEmpty(user.Email)
    && !String.IsNullOrEmpty(user.Password)
    && (user.Password.Length > 0 && user.Password.Length < 10)
    && (user.Email.IndexOf('@') > -1)
    && (user.Email.IndexOf('.') > -1))
  {
    return true;
  }
  else return false;
}

3. Wprowadź Enterprise Library. Zmień sygnaturę metody oraz dodaj atrybut HasSelfValidation do klasy i SelfValidation do metody walidującej.
   Skorzystaj z Validation Facade do przeprowadzenia walidacji.

   //class UserForm
private void Add_Click(object sender, EventArgs e)
{
  User user = new User();
  user.FirstName = UserFirstName.Text;
  user.LastName = UserLastName.Text;
  user.Email = UserEmail.Text;
  user.Password = UserPassword.Text;

  //Validation Facade
  ValidationResults results = Validation.Validate(user);

  if (!results.IsValid)
  {
    MessageBox.Show("Invalid data!");
  }
  else
  {
    UserDAO userDao = new UserDAO();
    userDao.Add(user);
  }
}

//class User
[HasSelfValidation]
public class User {
...
[SelfValidation]
public void Validate(ValidationResults results)
{
  if (String.IsNullOrEmpty(FirstName)
   || String.IsNullOrEmpty(LastName)
   || String.IsNullOrEmpty(Email)
   || (Email.IndexOf('@') == -1)
   || (Email.IndexOf('.') == -1)
   || String.IsNullOrEmpty(Password)
   || (Password.Length == 0 || Password.Length >= 10))
    results.AddResult(
      new ValidationResult("Invalid data!", this, null, null, null));
}
}

4. Rozbij metodę walidującą wszystkie właściwości na kilka metod atomowych operujących na poszczególnych właściwościach, każdą opatrując atrybutem SelfValidation. Spodziewaj się złożonego wyniku walidacji.

   //class User
[HasSelfValidation]
public class User {
...
[SelfValidation]
public void ValidateFirstName(ValidationResults results)
{
  if (String.IsNullOrEmpty(FirstName))
    results.AddResult(
      new ValidationResult("First name not valid!", this, null, null, null));
}
[SelfValidation]
public void ValidateLastName(ValidationResults results)
{
  if(String.IsNullOrEmpty(LastName))
    results.AddResult(
      new ValidationResult("Last name not valid!", this, null, null, null));
}
[SelfValidation]
public void ValidateEmail(ValidationResults results)
{
  if(String.IsNullOrEmpty(Email)
    || (Email.IndexOf('@') == -1)
    || (Email.IndexOf('.') == -1))
    results.AddResult(
      new ValidationResult("Email not valid!", this, null, null, null));
}
[SelfValidation]
public void ValidatePassword(ValidationResults results)
{
  if (String.IsNullOrEmpty(Password)
    || (Password.Length == 0 || Password.Length >= 10))
    results.AddResult(
      new ValidationResult("Password not valid!", this, null, null, null));
}
}

//class UserForm
private void Add_Click(object sender, EventArgs e)
{
  User user = new User();
  user.FirstName = UserFirstName.Text;
  user.LastName = UserLastName.Text;
  user.Email = UserEmail.Text;
  user.Password = UserPassword.Text;

  //Validation Facade
  ValidationResults results = Validation.Validate(user);

  if (!results.IsValid)
  {
    string message = "";
    foreach (ValidationResult error in results)
      message += error.Message + System.Environment.NewLine;
    MessageBox.Show(message);
  }
  else
  {
    UserDAO userDao = new UserDAO();
    userDao.Add(user);
  }
}

5. W każdej z metod walidujących wykorzystaj odpowiednią klasę walidującą, lub ich kombinację i zastosuj je dla odpowiedniej właściwości.

   //class User
[SelfValidation]
public void ValidateFirstName(ValidationResults results)
{
  Validator firstNameValidator = new StringLengthValidator(
    1, RangeBoundaryType.Inclusive, 50, RangeBoundaryType.Inclusive);
  results.AddAllResults(firstNameValidator.Validate(FirstName));
}
[SelfValidation]
public void ValidateLastName(ValidationResults results)
{
  Validator lastNameValidator = new StringLengthValidator(
    1, RangeBoundaryType.Inclusive, 50, RangeBoundaryType.Inclusive);
  results.AddAllResults(lastNameValidator.Validate(LastName));
}
[SelfValidation]
public void ValidateEmail(ValidationResults results)
{
  Validator emailValidator = new RegexValidator(
   @"\w+([-+.']\w+)*@\w+([-.]\w+)*\.\w+([-.]\w+)*");
  results.AddAllResults(emailValidator.Validate(Email));
}
[SelfValidation]
public void ValidatePassword(ValidationResults results)
{
  Validator passwordValidator = new StringLengthValidator(
    1, RangeBoundaryType.Inclusive, 10, RangeBoundaryType.Exclusive);
  results.AddAllResults(passwordValidator.Validate(Password));
}

6. Każdą z metod walidujących zastąp w miarę możliwości odpowiednimi atrybutami zastosowanymi do walidowanych właściwości.

   //class User
[HasSelfValidation]
public class User
{
  string password;
  public string Password
  {
    get { return password; }
    set { password = value; }
  }

  string email;
  [RegexValidator(@"\w+([-+.']\w+)*@\w+([-.]\w+)*\.\w+([-.]\w+)*")]
  public string Email
  {
    get { return email; }
    set { email = value; }
  }

  string lastName;
  [StringLengthValidator(1, RangeBoundaryType.Inclusive, 50, RangeBoundaryType.Inclusive)]
  public string LastName
  {
    get { return lastName; }
    set { lastName = value; }
  }

  string firstName;
  [StringLengthValidator(1, RangeBoundaryType.Inclusive, 50, RangeBoundaryType.Inclusive)]
  public string FirstName
  {
    get { return firstName; }
    set { firstName = value; }
  }
  [SelfValidation]
  public void ValidatePassword(ValidationResults results)
  {
    Validator passwordValidator = new StringLengthValidator(
      1, RangeBoundaryType.Inclusive, 10, RangeBoundaryType.Exclusive);
    results.AddAllResults(passwordValidator.Validate(Password));
  }

...
}

7. Przenieś każdy z atrybutów walidacyjnych do pliku konfiguracyjnego korzystając z narzędzia Enterprise Library Configuration. Dodaj plik zasobów i zdefiniuj odpowiednie komunikaty.

   

   Rys 2. Konfiguracja VAB w app.config.

   //class User
[HasSelfValidation]
public class User
{
  string password;
  public string Password
  {
    get { return password; }
    set { password = value; }
  }

  string email;
  public string Email
  {
    get { return email; }
    set { email = value; }
  }

  string lastName;
  public string LastName
  {
    get { return lastName; }
    set { lastName = value; }
  }

  string firstName;
  public string FirstName
  {
    get { return firstName; }
    set { firstName = value; }
  }
  [SelfValidation]
  public void ValidatePassword(ValidationResults results)
  {
    Validator passwordValidator = new StringLengthValidator(
      1, RangeBoundaryType.Inclusive, 10, RangeBoundaryType.Exclusive);
    results.AddAllResults(passwordValidator.Validate(Password));
  }

...
}

8. Dodaj obiekt klasy ValidationProvider do formularza i wykorzystaj odpowiedni obiekt klasy ErrorProvider do wyświetlenia odpowiednich komunikatów o błędach walidacji.

   

   Rys 3. VAB Error Provider w akcji.

   

   Rys 4. Właściwości kontrolki Validation Provider w oknie designera.

   

   Rys 5. Rozszerzenie TextBoxa o właściwości powiązane z VAB.
    

   1. Ustaw dla formularza właściwość AutoValidate: EnableAllowFocusChange.
   2. Dodaj do formularza ValidationProvider oraz ErrorProvider.
   3. Ustaw następujące właściwości dla dodanego ErrorProvidera:
      (Name): UserErrorProvider
   4. Ustaw następujące właściwości dla dodanego ValidationProvidera:
      (Name): UserValidationProvider
      ErrorProvider: UserErrorProvider
      RulesetName: BaseRuleSet
      SourceTypeName: ZineNet.VABRefactorIllustrated.BL.User, ZineNet.VABRefactorIllustrated
   5. Dla pola tekstowego UserFirstName ustaw:
      SourcePropertyName on UserValidationProvider: FirstName
      PerformValidation on UserValidationProvider: true
      Dla pozostałych pól tekstowych ustaw odpowiednie właściwości.

[CWALINA] "Framework Design Guidelines: Conventions, Idioms, and Patterns for Reusable .NET Libraries". Krzysztof Cwalina, Brad Adams, Sep 19, 2005 by Addison Wesley Professional.

Zadanie konkursowe #3 – Validation Application Block, Enterprise Library 3.1

Zgodnie z obietnicą i założeniami konkursu na koniec zadania do wykonania

Zgodnie z opisanymi powyżej krokami zrefaktoryzować kod aplikacji konkursowej tak, aby obsługa walidacji w warstwie widoku została przeniesiona do modelu danych i konfigurowana za pomocą pliku app.config. W szczególności:

1. Walidacja danych związanych z klientem (klasa Customer) powinna obejmować pola:
   
   

   Pole	Warunek
   Imię	Nie dłuższe niż 25 znaków, zaczyna się od dużej litery, dozwolone są jedynie małe i duże litery alfabetu polskiego oraz może zawierać spację i myślnik
   Nazwisko	j.w.
   Email	Spełnia wymagania zgodnie z odpowiednim RFC :)
   Data urodzin	Interesują nas osoby między 15 a 50 rokiem życia
   Adres pocztowy	Ciąg znaków nie dłuższy niż 50 znaków

   
   
2. Należy wykorzystać kontrolki ValidationProvider i ErrorProvider do informowania o błędnych danych;
3. Walidacja imienia, emaila i adresu pocztowego powinna być sterowana plikiem konfiguracyjnym;
4. Data urodzin podlega walidacji sterowanej atrybutami;
5. Nazwisko podlega walidacji w kodzie.

Uwagi

1. Zalecane wykorzystanie pliku zasobów do przechowywania komunikatów o błędach aplikacji;
2. W przykładowym kodzie wykonany jest dodatkowy krok związany z wprowadzeniem PIAB, nie należy tego robić w rozwiązaniu;

Rozwiązane zadania należy przesyłać na adres mgrzeg at gmail kropka com. Reguły wiadomości:

1. Temat wiadomości: [ENTLIB VAB] Rozwiązanie zadania konkursowego;
2. Treść (może być w załączonym pliku .txt, .doc, .rtf) powinna zawierać krótki opis co zostało wykonane;
3. Plik .zip zawierający kod aplikacji konkursowej po refaktoryzacji. Można dołączyć również kod wykonywalny (bez bibliotek EntLib, etc. - tylko to, co niezbędne);
4. Dane adresowe do wysyłki nagrody - NIE! Skontaktujemy się ze "szczęśliwcem" via email i ustalimy szczegóły.

Adresy

• Kod aplikacji przykładowej opisywanej w tekście
• Kod aplikacji konkursowej

W razie wątpliwości etc. proszę zadawać pytania.

Powodzenia!

Poniżej trochę moich notatek dotyczących społeczności internetowych - online i live. Staram się jakoś parę rzeczy usystematyzować w swojej główce, mam nadzieję, że pomożecie mi w tym. :))

Awangarda.

Z moich dotychczasowych doświadczeń i obserwacji wynika, że w każdej społeczności, która tworzy zwartą i mocną strukturę, występuje co najmniej jedna grupa, którą roboczo określę mianem 'Awangardy'.
Siłą Awangardy może być jeden, lub kilku pasjonatów, którzy zapełniają ponad 80% ruchu, stanowiąc mniej, niż 20% populacji. Jest kilka cech tej grupy, które są łatwo dostrzegalne:

1. Autorytet
2. Charyzma
3. Kreatywność
4. Dążenie do osiągania jasno określonych celów, droga do nich nie ma znaczenia
5. Indywidualizm
6. Wyjątkowe traktowanie każdego, kto w jakikolwiek sposób reaguje na działania tej grupy
7. Silna wiara we własne możliwości, przekonanie o słuszności podejmowanych działań
8. ‘Gra w jednym teamie’

Ktoś mógłby spytać – czym kieruje się Awangarda w swoich działaniach, jakich korzyści szuka? W moim odczuciu to grupa ‘Ideowa’, której zależy głównie na wystrzeleniu z siebie tego co mają na końcu mózgu. Tym ludziom ciągle pracują malutkie trybiki w mózgach, sama myśl, że ‘na próżno’, jest dla nich przerażająca. Oczywiście dochodzi do tego pewnego rodzaju chęć pokazania siebie, poprawienia swojego wizerunku, bądź kokieteria i chęć wzmocnienia wiary w siebie kosztem pozostałych członków społeczności.

Jednak sama Awangarda to jeszcze za mało. Drugą, bardzo ważną grupą są

Odbiorcy

Są to konsumenci produktów wytworzonych przez Awangardę. Wspierają ją ‘nogami’, dodając komentarze do wypowiedzi, wysyłając maile, przychodząc na spotkania grup, proponując własne rozwiązania, etc.

Odbiorcy kierują się głównie pragmatyzmem – praca awangardy może ułatwić im ich własne działania. Są ‘leniwi’, przelewają ciężar pracy na awangardę, jednak co chwila podsycają ją nowymi reakcjami i dają do zrozumienia silną potrzebę pewnych rozwiązań nad którymi pracuje Awangarda.

Awangarda jest w swoistej symbiozie z Odbiorcami – jedni i drudzy istnieją dzięki sobie, karmiąc się wzajemnie.

I na dobrą sprawę obie te grupy w zupełności wystarczają do stworzenia tworu, jakim jest community, jednak do tego, żeby ten stwór był sprawny i się rozwijał, potrzebne są dodatkowe ‘byty’.

Sponsorzy

To grupa osób, która wierzy w działania Awangardy, jednak kieruje się nieco innymi przesłankami, niż Odbiorcy przy wspieraniu działań Awangardy. Zazwyczaj szuka w nich pewnych korzyści dla siebie samych, dla rozwiązań, które chcą wypromować.

Zależności między społecznościami.

Żeby sprawę nieco skomplikować, dodajmy zależności między różnymi społecznościami. Okazuje się, że często osoba będąc w jednej społeczności w grupie Awangardy, w innej występuje jako Odbiorca, lub Sponsor. Śmiem twierdzić, że ktoś, kto występuje w przynajmniej jednej grupie jako Awangarda, pełni również pozostałe funkcje w innych społecznościach. Bardzo często społeczności przenikają się, podsuwają sobie rozmaite pomysły pozwalające na ewolucję społeczności.

Krach Społeczności

Do tego, aby społeczność przestała funkcjonować musi nastąpić zerwanie związku symbiotycznego. Jeżeli którakolwiek z grup zrywa wspomnianą wcześniej więź, Społeczność ulega powolnemu rozpadowi. Społeczność podlega uwstecznieniu (lecz nie upadkowi!!) po odsunięciu się Sponsorów.

Pytanie zasadnicze: czy technologia na której pracuje dana społeczność ma znaczenie dla jej funkcjonowania?
W moim odczuciu w ramach Awangardy każda technologia pozwalająca na sprawną wymianę myśli jest odpowiednia. To jest warunek konieczny i wystarczający do tego, żeby Awangarda mogła i chciała coś robić.
W przypadku pozostałych grup wymagania są jednak wyższe. Odbiorcom nie wystarcza już zbiór plików na serwerze ftp - to jest 'zbyt czerstwe' i nie zachęca do korzystania. Sponsorzy muszą mieć dodatkowo możliwość promowania siebie - wymagania więc rosną.

Konkludując - spoiwem Społeczności jest technologia. Jeżeli nie spełnia ona oczekiwań którejkolwiek z wymienionych grup, Społeczność ulega uwstecznieniu, lub powolnemu rozpadowi.

Google Groups

Moim zdaniem Google Groups (groups.google.com) są najlepszym przykładem technologii stanowiącej bardzo dobre spoiwo społeczności live oraz w ograniczonym stopniu online (brakuje bardziej zaawansowanych funkcjonalności wspierających wymianę myśli, typu blogi, wiki, etc).

Jak zapewne większość światka już wie, z połączenia wss.pl i codeguru.pl zrodzi się w ciągu najbliższych dni nowy serwis - itcore.pl. Dzięki Pawłowi Potasińskiemu zostałem wciągnięty - najpierw w testowanie, a później - przy udziale szerszego grona redakcyjnego - w czynny udział przy tworzeniu zawartości serwisu.

Nie złamię chyba żadnej tajemnicy, jeśli powiem, że serwis będzie tworzony przez:

• 9-osobową Redakcję (+ Justyna), prowadzoną przez Redaktora Naczelnego (Paweł) i Zastępcę (Olek)
• ok. 30-osobową grupę wsparcia, czyli tzw. MCS - ludzie od zawartości i 'codziennej orki', zwani 'Ekspertami':
  
  1. Maciej Aniserowicz
  2. Jacek Barcikowski
  3. Michał Bednarz
  4. Jakub Binkowski
  5. Ziemowit Borowski
  6. Filip Centowski
  7. Tomasz Filipowicz
  8. Michał Grzegorzewski
  9. Jakub Gutkowski
  10. Marcin Hańczaruk
  11. Jakub Jałbrzykowski
  12. Dariusz Kiszkiel
  13. Artur Korczyński
  14. Sylwester Lewandowski
  15. Jacek Marek
  16. Grzegorz Niemirowski
  17. Tomasz Onyszko
  18. Maciej Paczewski
  19. Bartłomiej Pampuch
  20. Krzysztof Pietrzak
  21. Marcin Samelak
  22. Jacek Segit
  23. Michał Stanisławek
  24. Robert Stuczyński
  25. Marcin Szeliga
  26. Sebastian Waksmundzki
  27. Tomasz Wardziak
  28. Sebastian Wilczewski
  29. Michał Wójcik
  30. Barbara Wróbel
  31. Gabriel Zgirski
  32. Marcin Żołnierek
• oraz moderatorzy:
  
  1. Łukasz Foks
  2. Łukasz Herman
  3. Radosław Kępa
  4. Jacek Kochan
  5. Maciej Rudowicz
  6. Tomasz Siwecki
  7. Radosław Zawartko
  8. Daniel Arak

Jak widać, trafilem do grupy eksperckiej i mam wesprzeć działy developerskie. Nie chcę pisać o sprawach zakulisowych związanych z powstawaniem serwisu - nie zostałem ani do tego upoważniony, ani nie ma to też większego sensu. Po zakończeniu fazy scenariuszy wycofałem się z prac przy testowaniu serwisu, głównie dlatego, że nie mam aż tyle wolnego czasu, co studenci i inni uczestnicy tej zabawy, a obowiązki i inne prace - a i owszem. Dlatego wątek powstawania serwisu zakończę w tym miejscu.

Co do startu - tak, zostałem zaproszony na imprezę z Justyną Steczkowską Stars, jednak ze względu na porę i raczej słabe możliwości zostawienia dzieciaków nie pojawię się tam ze swoją Małgosią, a samemu - jakoś nie widzę większego sensu. I tak zapowiedziane są kolejne spotkania 'podsumowujące' z udziałem całego teamu itcore, więc niektóre twarze jeszcze zdążę się naoglądać ;) Kolejna sprawa związana ze startem, to odwołanie się do idei 'beta usług' oferowanych w ramach trendu społecznego Web 2.0. Jak dla mnie, mówienie o ITCore na starcie jako 'wersji beta' jest nadużyciem w stosunku do tego terminu, żeby jednak nie wprowadzać atmosfery anarchii, zaznaczę tylko, że mam 'oddzielne zdanie' w tej kwestii.

Udział w tym projekcie to dla mnie sposób na realizację pomysłów, które do tej pory były co najmniej trudne, jak np. konkursy z nagrodami (takie jak ten), etc. Liczę tu na wsparcie ze strony teamu ITCore, a także innych osób zaangażowanych w ten serwis. Mam nadzieję, że z całej tej masy speców w różnych dziedzinach da się wykrzesać to, co mają najlepszego do zaoferowania i nie będą mnie już nurtować pytania w stylu 'a dlaczego na codeguru jest tak mało publikacji w stosunku do potencjału społeczności i dlaczego żaden z aktywistów nie prowadzi regularnego bloga technicznego?' i tym podobne. Ludzie z WSS już jakiś czas temu zauważyli, że prowadzenie bloga technicznego to jest sposób na poprawienie swoich umiejętności 'pisarskich', a także zakorzenienie się w społecznościach online. Mam zatem nadzieję, że wprowadzą zdrowy 'ferment' na serwisie i ludzie z codeguru poza forum będą funkcjonować na blogach, artykułach, etc.

Tak czy siak - serwis rusza w nocy z dziś na jutro i chyba warto uczestniczyć w tym wydarzeniu.